Marko  Josifoski  (1978.)  je  počeo  da  svira  violinu  sa  pet  godina  u  muzičkoj školi  “Kosta  Manojlović”  u Zemunu  u  klasi  prof.  Zorana  Milenkovića. Diplomirao je i magistrirao na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi prof. Dejana Mihailovića. Usavršavao se na Konzervatorijumu u Bernu u klasi  prof.  Igora Ozima. Tokom  studija  bio  je  stipendista  švajcarske  vlade. Doktorske  studije  je  završio na FMU  u  Beogradu pod mentorstvom  prof.  Maje Jokanović. Pohađao  je kurseve u Austriji, Nemačkoj, Sloveniji, Izraelu i Americi kod istaknutih violinista: Ide Hendl, Šlomo Minca, Ruđera Ričija, Edvarda  Grača, Nam-Jun-Kim, Tomasa Brandisa, Igora Ozima, Milana Viteka...

Bio je član “umetničkog muzičkog kampa Interlohen-Amerika(1993) gde je svirao sa  svetskim  simfonijskim orkestrom.  Nastupao  je  za  UNICEF  Parma  1991,  u Ujedinjenim  nacijama  u  Njujorku  (1992),  i  na  mnogim festivalima  u  zemlji  i inostranstvu  kao  što  su:  BEMUS,  NOMUS,  Ohridsko  leto,  Skopsko  leto,  Grad teatar  u Budvi  i  dr.  Predstavljao  je bivšu  Jugoslaviju  1990.  na  evrovizijskom koncertu  mladih  solista  u  Istanbulu.

Dobitnik  je  mnogih  prvih  i  specijalnih nagrada  na  republičkim  i  saveznim  takmičenjima  u  bivšoj  Jugoslaviji, kao  i mnogih internacionalnih nagrada: Premio Mocart u Veroni, u Strezi, u Češkoj Republici  ”Jan  Kocijan”,  u  Italiji ”Rodolfo  Lipicer”,  ”Zlatni  anđeo”  za najuspešnijeg mladog umetnika... Dobitnik je Oktobarske nagrade grada Beograda za  visoka  umetnička  dostignuća  za  mlade, nagrade Srpske Akademije  nauka i umetnosti  za najuspešniji koncert u sezoni 2002/03, kao i nagrad radio Beograda za umetnika 2004  godine.  

Nastupao je u Italiji, Americi, Austriji, Rusiji, Izraelu, Češkoj,  Nemačkoj, Švajcarskoj, Švedskoj, Sloveniji, Grčkoj, Makedoniji. Kao solista svirao j  sa: Beogradskom filharmonijom, simfonijskim orkestrom RTS,  Makedonskom filharmonijom, orkestrom  VJ “Stanislav  Binički”,  Rumunskom  filharmonijom,  Turskim  simfonijskim orkestrom, Svetskim  simfonijskim  orkestrom  u  Americi,  kao  i  sa  mnogim kamernim orkestrima u zemlji i inostranstvu. Pored mnogih dela snimio je svih 10 Betovenovih sonata sa Zarifom Alizade koje je 2007. izdao PGP-RTS.

Od 2002. godine radi na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, a  od 2014. prelazi i  nastavlja  da  radi  na  FMU  u Beograd  gde  je  u  zvanju  redovnog  profesora. Angažovan  je  i  na  Akedmiji  umjetnosti  u  Banja  Luci.  Član  je gudačkog  kvarteta “Rubikon”.   Od  2024.  je  umetnički  direktor  u  školi  za  Muzičke  talente  u Ćupriji.

Ljubinko Lazić rođen je 1979. godine. Muzičko obrazovanje je stekao u Novom Sadu, na Cetinju, u Minhenu i Cirihu. Tokom studija na Viskoj Školi za Muziku u Minhenu (Hochschule für Musik München), u klasi prof. dr. Klausa Trumpfa, učestvovao je kao solista i kamerni muzičar na raznim takmičenjima i festivalima na kojima je osvojio brojne nagrade i priznanja.

Kao solitsta nastupao je sa Beogradskim filharmonijom, Makedonskom filharmonijom, Kamernim orksestrom iz Minhena, Hajlborna, Golca i Osnabruka, Vojvođanskim simfoničarima i Ruskim operskim orksestrom iz Perma. Takođe je nastupao sa poznatim muzičarima kao što su Plasido Domingo, Maskim Vengerov, Eduard Šmider, Roman Patkolo, Edgar Krap. Ljubinko Lazić ima dvanaest snimljenih diskova sa ansamblom basiona Amoroza, trilogiju i jedan disk autorske muzike sa ansamblom Belatango, trio sa Nemanjom Bogunovićem i disk originalne muzike za klavir i kontrabas.

Muzicirao je sa Bavarskim radio orkestrom, Ciriškom operom, Vitemberškim kamernim orkestrom, Internacionalnim orkestrom laureata Palpiti (I Palpiti), Mihnenskim sinfoničarima, Filharmonija Nacije Justus Franc, Sankt-Petersburška filharmonija i drugima. Bio je učesnik Šlezvig-Holštajn Festivala (Schleswig-Holstein Festival) u Nemačkoj, Tango Festivala u Buenos Airesu u Argentini, Lucern Festvala u Švajcarskoj, Stavanger Festivala u Norveškoj, Bahovog Festivala u Fulti i mnogim drugim.

Ljubinko Lazić je bio sastavni član žirija na Republičkom takmičenju u Beogradu i smotri talenata u Sremskim Karlovcima. Ljubinko Lazić pohađa doktorske studije na Fakultetu Muzičkih Umetnosti u Beogradu.

Danijela Milutinović Nenić počinje svoje muzičke korake naizgled kasno, sa 10 godina u klasi prof. Ljubomira Polojca u muzičkoj školi “Dr. Vojislav Vučković” u Beogradu. Već nakon četiri godine počinje da drži solističke koncerte najpre u Beogradu, a zatim i po Srbiji. FMU u Beogrdu upisuje u klasi prof. Viktora Jakovčića, a diplomira kod prof. Sandre Belić. Pet godina je provela na Akadeđiji Umetnosti u Novom Sadu gde je radila magistarske studije kod prof. Imre Kalmana i bila asistent za predmetu violončelo.  Druge master studije završava u Hanoveru, Nemačka, na Visokoj školi za muziku i dramu kod prof. Leonida Gorohova.  

Tokom svog školovanja težila je usavršavanju kao solista i kamerni muzičar, te je radila sa renomiranim čelistima i pedagozima poput Ksenije Janković (Visoka škola za muziku u Detmoldu, Nemačka), Rolanda Pidua (Konzervatorijum Superior u Parizu, Francuska), Luiz Hopkins (Rojal Koledž u Londonu, Velika Britanija), Rainharda Lacka (Visoka škola za muziku u Beču, Austrija), Marka Kosovera (solo čelista Vamberškog simfonijskog orkestra, Nemačka), Laslo Mezo (Akademija Franc List u Budimpešti, Mađarska) i drugi.  

Kao solista i kamerni muzičar nastupala je u Srbiji, Austriji, Nemačkoj, Francuskoj, Italiji, a sa orkestrima širom Evrope i Amerike. Sarađivala je sa našim renomiranim violinistom Stankom Madićem sa kojim je nekoliko godina svirala u triju, zatim sa pijanistkinjom Bojanom Dimković i Teom Andreić.  

Od 2010. godine radi u muzičkoj školi “Dr. Vojislav Vučković” gde svoje znanje i umeće prenosi na mlade genercije. U prilog tome je preko 80 nagrada na domaćim i međunarodnim takmičenjima, nebrojeno koncerata kako u zemlji tako i u inostranstvu, solističkih, kamernih i u okviru projekat koje su finansirale fondacije za mlade talente, grad Beograd i drugi.  

Od 2019. godine je na mestu mentora u “El Sistema” projektima u Srbiji koji se bave decom sa margina društva.  

Od 2021. aktivno učestvuje u organizaciji i kao predavač i kamerni muzičar  na Čelo Festu u Beogradu.  

Redovni je član žirija na domaćim i međunarodnim takmičenjima kao i na Republičkom takmičenju u organizaciji Zajednice muzičkih i baletskih škola Srbije.  

Od 2021. godine sarađuje i nastupa sa našom pijanistkinjom Brankom van Goudsvard.

Marina Čado je rođena 1968. godine u Ohridu, Makedonija gde je započela svoje muzičko obrazovanje. Srednju muzičku školu završila je u Skoplju. Kao izuzetno nadareni student, Marina Čado, je dobila državnu stipedniju za dalje školovanje na prestižnom konzervatorijumu "Petar Ilič Čajkovski" u Moskvi, u klasi profesora Meljnikova i Čugajeva. Diplomirala je 1993. godine na konzervatorijumu "Petar Ilič Čajkovski" u Moskvi. Učestvovala na majstorskim seminarima Žislina, Jašvilija, Čugajeva, Blagoje Dimčevskog.

Marina Čado do sada je održala brojne solo nastupe, kao i nastupe sa filharmonijskim i kamernim orkestrima u Moskvi, Minhenu, Beogradu, Skoplju i drugim gradovima Republike Makedonije, Slovenije i Srbije. Učestvovala je na festivalu "kopsko leto", "Ohridsko leto", i mnogim drugim festivalima. Repertoar Marine Čado uključuje dela Baha, Mozarta, Betovena, Čajkovskog, Bramsa kao i dela De Falje, Dvoržaka, Prokofjeva i Šostakoviča. Nastupala je sa kamernim orkestrom Makedonske Radio-Televizije i sa Orkestrom Opere Makedonskog Narodnog Pozorišta. Često nastupa sa svetski poznatim pijanistom Simonom Trpčevskim.

Marina Čado je osnivač, dugogodišnji rukovodilac i pedagog Valdorfske muzičke škole u Ljubljani, Slovenija. Osnivač je i pedagog najveće i najprestižnije privatne muzičke škole "Pijanoforte" u Skoplju, Makedonija. Takođe je spiritus movens projekata „Upoznaj instrumente“ za muzičko obrazovanje dece. Vođa je više međunarodnih kamernih sastava i bila je vođa kamernog ansambla "Skopske dame". Marina Čado je takođe član žirija na više državnih i međunarodnih takmičenja.

“Jedan od najistaknutijih violista u svijetu” prema mišljenju kompozitora Rodiona Ščedrina, Miša Berkut, rođen je u Moskvi u muzičkoj porodici. Stekao je obrazovanje kao violinista u klasi profesorica Maje Glezarove i Nadežde Beškine na Moskovskom državnom konzervatorijumu, gdje je takođe muzicirao u kamernom ansamblu pod rukovodstvom Mihaila Kopelmana, Valentina Berlinskog, Dmitrija Šebalina i Aleksandra Bahčijeva.

Godine 1990. postaje laureat u sastavu kvarteta na Međunarodnom konkursu kamernih ansambala Vinćenco Belini u Italiji. Godine 1996. kao već afirmisani muzičar-violinista, Miša Berkut ostvaruje dugogodišnji san i počinje da savlađuje sviranje na drugom instrumentu, a bila je to viola koja mu je znatno više odgovarala po svom karakteru i zvučanju. Već nakon mjesec dana uspješno je debitovao u ulozi violiste u koncertnoj sali Moskovskog konzervatorijuma, a kroz pola godine upisuje postdiplomske studije u klasi profesora Jurija Bašmeta.

Godine 1997. Miša Berkut popunjava broj laureata prestižnog Međunarodnog konkursa violista Lajonel Tertis na ostrvu Men i postaje prvi muzičar iz Rusije kome je dodijeljena nagrada na ovom konkursu. Takođe odnosi pobjedu na Međunarodnom konkursu violiste Jurija Bašmeta u Moskvi.

Uspjesi na muzičkim takmičenjima poslužili su muzičaru kao snažan podsticaj da gradi međunarodnu karijeru. Gostovao je u mnogim zemljama u svojstvu soliste i svirao sa vodećim orkestrima. Prima učešće u internacionalnim muzičkim festivalima, između ostalih to su: Decembarske večeri Svjatoslava Rihtera, Teritorija, Moskovska jesen (Rusija); Berlinski festival, festival Olega Kagana (Njemačka); Bath International Music Festival (Engleska) i Gaudeamus (Holandija). Među njegovim partnerima u kamernom ansamblu bili su takvi istaknuti muzičari kao što su Ivri Gitlis, Naum Štarkman, Gidon Kremer, Jurij Bašmet, Natalija Gutman, Viktor Tretjakov, Kolja Blaher, Aleksandar Rudin i Aleksej Ljubimov.

Miša Berkut često je u Rusiji premijerno izvodio mnoge kompozicije za violu kako ruskih, tako i inostranih autora, među kojima su Nino Rota, Majkl Najman, Jork Bouen, Morton Feldman, Jefrem Podgajc, Valentin Silvestrov, Mihail Broner i Vladimir Daškevič, između ostalih i djela vodećih kompozitora iz Rusije posvećenih upravo samom izvođaču.

Predavao je na Moskovskom konzervatorijumu od 2002. godine, kao docent od 2005. do 2016. godine. Učestvovao u radu žirija međunarodnih konkursa. Njegova izvođenja su snimana na kompakt-diskove, za radio i televiziju. Živi u Crnoj Gori i predaje na Muzičkoj akademiji na Cetinju od 2012.

Zasluženi umjetnik Rusije.

Bogdan Asanović je rođen 1988. godine u Podgorici, gdje je sa četiri godine počeo da uči violončelo u muzičkoj školi “Andre Navarra” u klasi kod svoga oca Alekse. Prvi solistički nastup imao je sa osam godina sa Crnogorskim Simfonijskim orkestrom izvodeći Vivaldijev koncert u e-molu. U martu 2006. godine Asanović je, kao član orkestra SMŠ “Andre Navarra” i kao solista, imao zapažen nastup u Beču, Austrija.

Asanović je kao član International Student Exchange programa sa odličnim uspjehom maturirao u Centennial High School, Frenklin, Tennessee, SAD 2007. god. Te godine imao je uspješne solo nastupe u Frenklinu i kao vođa violončelo sekcije Williamson County Youth Orchestra. Tokom te iste godine, uspješno je položio prijemni ispit na pet različitih Akademija i ponuđena mu je stipendija na svih pet Akademija.

Bogdan Asanović je diplomirao u klasi njemačke violončelistkinje Tess Remy-Schumacher na Univerzitetu Centralna Oklahoma (UCO). Tokom prve godine studija u Oklahomi, imao je i svoj prvi solistički koncert u SAD-u gdje je nastupio sa Kamernim orkestrom Univerziteta. Te iste godine, osvojio je i UCO Concerto Competition (jedini brucoš ikada da osvoji to priznanje), gdje je kao nagradu dobio priliku da izvede Hajdn Koncert za violončelo u C-duru sa UCO simfonijskim orkestrom na završnom koncertu Akademije. Sledeće godine, osvojio je 1. mjesto na takmičenju u konkurenciji svih gudača u državi Oklahoma kao i 2. mjesto na takmičenju u konkurenciji svih gudača na Regionalnom takmičenju SAD-a. Tokom četvrte godine studija Asanović je postavljen kao asistent profesoru violončela za školsku 2011/12. Tokom studija, aktivno je učestvovao u UCO Outreach programu u sklopu kojeg je svake nedjelje posjećivao lokalne osnovne i srednje škole gdje je držao časove violončela i pomagao profesorima u nastavi.

Tokom studija uspio je da započne saradnju između Muzičke akademije Univerziteta Centralne Oklahome (Edmond, OK) i škole "Andre Navarra", koja je otpočela 2009. godine, i ogledala se u razmjeni profesora i učenika između dvije institucije. Nakon što je diplomirao na Akademiji u Oklahomi u maju 2012. godine, u avgustu iste godine, Asanović je primljen na poziciju Asistenta na Texas Tech University – odsjek violončelo – gdje uz punu stipendiju započinje magistarske studije u klasi profesora Jeffrey Lastrapes-a. Tokom boravka u Teksasu bio je član Gudačkog kvarteta Simfonijskog orkestra Lubeka gdje je kao član kvarteta imao preko 20 nastupa u zapadnom Teksasu. Takođe, bio je član Simfonijskog orkestra Lubeka gdje je imao priliku da nastupa sa eminentnim muzičarima iz SAD-a i ostatka svijeta. U maju 2014, magistrirao je sa ocjenom 10 iz violončela, i po preporuci profesora akademije u Teksasu, primljen je u počasno Nacionalno akademsko društvo muzičara - Pi Kappa Lambda.

Tokom studija u SAD–u uspješno je nastupao pod vođstvom poznatih dirigenata kao što su Pavel Balef, David Choi, Andrew George, David Becker, Richard Rosenberg. Asanović je nastupao i u master klasama sa svjetski poznatim violončelistima kao što su Steven Isserlis, Tilmann Wick, Peter Stumpf, Alexander Rudin i Julie Albers. Nastupao je solistički i u kamernim sastavima u Crnoj Gori, (na festivalima Hot Springs Music Festival - Arkansas, DEUS, Podgoričko kulturno ljeto, Espressivo, Barski Ljetopis, Grad Teatar), Srbiji, Austriji i širom Amerike.

Od septembra 2014. radi u Školi za muzičke talente "Andre Navarra" u Podgorici kao profesor violončela, kamerne muzike, orkestra, a od 2018. godine i kao zamjenik direktora te eminentne institucije. Od septembra 2017. do juna 2020. radio je kao saradnik na predmetu violončelo na Muzičkoj akademiji na Cetinju. Osnivač je prvog “Čelo Festa” koji je održan u maju 2019. godine gdje su ugledni violončelisti iz SAD-a i Srbije održali koncerte širom Crne Gore i držali majstorske kurseve za učenike muzičkih škola i studente Muzičke Akademije sa Cetinja. Proglašen je za najboljeg nastavnika u kategoriji nastavnika umjetničkih škola Crne Gore od strane Ministarstva prosvjete Crne Gore za školsku 2018-19 godinu.

Njegovi učenici su dobitnici prvih nagrada na domaćim i međunarodnim takmičenjima u kategorijama violončelo, kamerna muzika i orkestar. Mnogi od njih nastavili su studiranje na Fakultetu muzičke umjetnosti – Beograd, Akademiji Umjetnosti – Novi Sad, FILUM - Kragujevac, Il Conservatorio “Giuseppe Tartini” – Trst, Italija i dr. Stalni je član stručnih žirija na državnim takmičenjima za discipline solo violončelo i kamerna muzika, a 2019. i član stručnog žirija na festivalu Chellothon u Beogradu. Autor je nastavnog programa za violončelo za osnovno i srednje muzičko obrazovanje za Crnu Goru.

Nada Glomazić je dugogodišnji pedagog u muzičkim školama Crne Gore. Osnovno i srednje muzičko obrazovanje stekla je u Muzičkoj školi Slavenski u Šapcu. Diplomirala je u klasi profesora Rajka Dojčinovića na FMU u Beogradu. Prvo radno iskustvo stiče takođe u Muzičkoj školi Slavenski u Šapcu, a zatim odlazi u Crnu Goru, gdje se od 1998. do danas bavi pedagoškim radom u osnovnom i srednjem muzičkom obrazovanju škola: Andre Navara i Vasa Pavić u Podgorici i Dara Čokorilo u Nikšiću.

Tokom rada sa učenicima uspješno je učestvovala na mnogobrojnim državnim i međunarodnim takmičenjima, o čemu svjedoči preko stotinu nagrada. Neka od tih takmičenja su: Muzički festival mladih Crne Gore i Državno takmičenje učenika srednjih škola iz oblasti muzičke umjetnosti, takođe u Crnoj Gori, Stringfest u Sremskoj Mitrovici, Petar Konjović i Petar Toškov u Beogradu, Zlatne stepenice u Valjevu, Fantast u Bečeju, Josip Slavenski u Sremskim Karlovcima, takmičenja u Italiji: Antonio Salieri u Veroni i Citta di Barletta u Barleti, kao i Pjeter Gaci u Skadru, u Albaniji.

Više puta je bila član žirija na takmičenjima koja su se održavala u Crnoj Gori. Kao član radne grupe učestvovala je u izradi obrazovnih programa za osnovnu i srednju muzičku školu. Dobitnica je nagrade iz Fonda za kvalitet i talente za najboljeg nastavnika u 2018. i 2019. godini, u kategoriji – nagrada nastavniku umjetničke škole.

Nevila  Klakor  je  rođena  u  Skadru  1976  god. Nižu i srednju školu završava u rodnom gradu.  1996 počinje studije u Muzičkoj Akademiji  na  Cetinju  instrumentalni  smjer  u  klasi   prof.  Uroša  Pešića.  Studije nastavlja kod prof.Irine Jašvili a 2002 diplomira u klasi prof. Romana Simovića.

U toku  studije  vodi  orkestar  Akademije  ,svira  i  nastupa  u  raznim  kamernim ansamblima i na nekoliko Republičkih takmičenja.

Dvije godine za redom (2000-2001) učestvuje kao član Međunarodnog orkestra u  Baru  gdje  predstavlja  svoju zemlju Albaniju.  Nastupala  je  u  Albaniji (Skadar), Hrvatskoj  (Pula,Rijeka),  Norveškoj  (Sand),  Hollandija  (Amsterdam).

Godine  1997  počinje  petogodišnju  saradnju  sa  tadašnjim  simfonijskim orkestrom Radio Televizije Crne Gore a u istom periodu počinje i  sa  radom  u Muzičkoj  školi  u  Tivtu  kao  nastavnik  violine,  njeni  učenici  imaju  zapažene rezultate na Republičkim i Međunarodnim takmičenjima.

Mileva Krivokapić rođena 14.12.1971. u Čačku. Osnovno muzičko školovanje je završila u dr. "Vojislav Vučković" u Čačku. Srednje muzičko školovanje je završila u istoimenoj školi u Beogradu u klasi prof. Dušana Kostića. Osnovne studije je završila na Muzičkoj akademiji u Istočnom Sarajevu kod prof. Irine Jašvili. Magistrirala je na odseku za violinu na Slobomir univerzitetu u Bijeljini, BiH u klasi dr. prof. Vladimira Markovića.

Jedini je edukator u Crnoj Gori za metodu obojenih žica čiji je inovator Geza Szilvay, za koju je dobio i nagradu od države Finske.

Član je dueta K&K; (violina i klavir) u saradnji sa mr. Dejanom Krivokapićem, sa kojim je osvojila niz prestižnih muzičkih nagrada. Član je svetskog žirija Music and Star Awards i nosilac diplome menadžera za otkrivanje mladih talenata u muzici i kulturi.

Zaposlena je u muzičkoj školi "Vida Matjan" od 2004. godine na mestu profesora violine i kamerne muzike. Iste godine je osnovala gudački orkestar s kojim je osvajala nagrade. Bila je dugogodišnji asistent dirigentima Darinki Matić Marović i Radovanu Papoviću i muzičkom festivalu Kotor Art. Organizator je masterclass Guarneri Fest i radionica u Kotoru. U svom pedagoškom radu ima značajan uspeh sa svojim učenicima u solo, kamernoj i orkestarskoj disciplini.

Tijana Đurić Ljubičić, rođena je u Loznici 1987. godine, gde završava osnovnu muzičku školu, nakon čega odlazi na školovanje u srednjoj muzičkoj školi "S.S. Mokranjac" u Beogradu, u klasi prof. Vladimira Markovića. Dalje usavršavanje nastavlja na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, u periodu od 2006. do 2010. godine, u klasi profesorice Irine Jašvili. 2012. godine dobija diplomu magistra u klasi profesora Vladimira Markovića.

Za 15 godina rada sa učenicima uspešno je učestvovala na mnogobrojnim državnim i međunarodnim takmičenjima, o čemu svedoči preko stopedeset prvih nagrada, više laureata i medalja. Neka od tih takmičenja su: Republičko takmičenje muzičkih i baletskih škola Republike Srpske, Republičko takmičenje muzičkih i baletskih škola Republike Srbije, takmičenje gudača u Parizu, Stringfest u Sremskoj Mitrovici, Petar Konjović, Mini Paganini, Mladi Virtuoz, Memorijal "Dušan Protić" u Beogradu, Gvarneri fest, Primavera, Festival gudača u Šapcu...

Više puta je bila član žirija na takmičenjima koja su se održavala u Republici Srbiji, BiH, Rumuniji, kao i član žirija Republičkog takmičenja. Kao član radne grupe učestvovala je u izradi knjiga muzičke kulture za osnovne škole u Srbiji. Više godina bila je nagrađivana diplomom za najboljeg nastavnika.

Tokom svog dosadašnjeg rada, pored mnogobrojnih takmičenja, učestvovala je i na koncertima i seminarima sa svojim učenicima u BiH i RS. Takođe, redovan je predavač na seminaru „Zimska škola violine“, Banja Koviljača, pod organizacijom Guarneri festa, u saradnji sa istaknutim profesorom dr Vladimirom Markovićem. Pohađala je mnogobrojna stručna predavanja i masterklasove kod profesora dr Vladimira Markovića i mr Irine Jašvili.

Rašković Jovan, rođen 1991. godine u Nišu. Muzičko obrazovanje započinje u Osnovnoj muzičkoj školi u Nišu. Dalji nastavak obrazovanja sledi u Srednjoj muzičkoj školi Srednjoškolski centar „Istočna Ilidža“ u Istočnom Sarajevu. Završio je i Osnovnu i Srednju muzičku školu solo pevanja.

Prvu godinu studija upisao je 2010. godine na Akademiji umjetnosti Banja Luka, Republika Srpska, BiH, u klasi mr Marije Maje Jokanović, gde je i diplomirao na osnovnim studijama 2015. godine, u klasi mr Ivana Otaševića. Master studije upisuje 2017. godine i završava u klasi dr Vladimira Markovića.

Po završetku osnovnih studija, počinje da radi u Osnovnoj muzičkoj školi „Tuzla“, gde i danas radi na mestu profesora violine. Takođe, 2015. godine započinje rad na poziciji profesora violine u Srednjoj muzičkoj školi Srednjoškolski centar „Istočna Ilidža“ u Istočnom Sarajevu, gde je radio do 2016. godine. U više navrata bio je angažovan kao honorarni profesor u srednjoj muzičkoj školi „Čestmir Mirko Dušek“ u Tuzli, čiju je funkciju obavljao do danas.

Od 2016. do 2024. godine obavljao je funkciju šefa gudačkog odseka Osnovne muzičke škole Tuzla. Bio je aktivan predavač na temu „Promocija instrumenta – violina“ u različitim školama u Tuzli i Sarajevu. Godinama je aktivan u saradnji sa raznim kulturno-umetničkim institucijama grada Tuzla.

Takođe, inicijator je i direktor Internacionalnog festivala muzike pod nazivom „Sinfonia di sale“, koji je pokrenut 2024. godine u Tuzli. S tim u vezi, pokretač je i Udruženja Umjetnika grada soli u Tuzli, čiji je ovo glavni projekat.

Na domaćim i međunarodnim takmičenjima u periodu od 2015. do 2024. godine, sa svojim učenicima ostvario je zapažene rezultate, osvojivši preko 150 nagrada, uključujući veliki broj laureata, prvih nagrada i medalja, te mnogobrojnih priznanja i stipendija.

Za postignute rezultate i aktivnosti dobija razna priznanja za rad i doprinos u obrazovanju, među kojima se posebno izdvaja priznanje za najboljeg pedagoga takmičenja „Mladi virtuoz 2019“, Beograd, gde je uspešno obavljao ulogu člana žirija 2021., 2022., 2023. i 2024. godine. Takođe je aktivan član žirija na mnogim internacionalnim takmičenjima i festivalima u Bosni i Hercegovini i širom regije.

Tokom svog dosadašnjeg rada, pored mnogobrojnih takmičenja, učestvovao je i na mnogim koncertima i seminarima sa svojim učenicima u Bosni i Hercegovini i inostranstvu, gde je ostvario zapažene rezultate.

Od 2017. godine do danas, redovan je predavač na seminaru „Zimska škola violine“, Banja Koviljača, pod organizacijom Guarneri festa, u saradnji sa istaknutim profesorom dr Vladimirom Markovićem. Učestvovao je na mnogobrojnim stručnim predavanjima i masterklasovima kod profesora: dr Vladimira Markovića, mr Marije Rajković, mr Violete Smajlović, mr Jeon Ju Jeong, prof. Klare Flieder Pantilon i drugih.

Jovanka Roćenović rođena je u Bijeljini, gdje završava osnovnu i srednju muzičku školu. Na Akademiji umjetnosti u Banjaluci 2004. godine završava osnovne studije violine u klasi profesora Uroša Pešića, a magistarske studije iz oblasti metodike nastave gudačkih instrumenata – violina 2014. godine u klasi profesorice Marije Jokanović.

Tokom i nakon osnovnih studija veoma aktivno je učestvovala u projektima i koncertima u organizaciji Akademije umjetnosti. Kao član gudačkog i simfonijskog orkestra, učestvovala je u snimanju četiri CD izdanja sa djelima domaćih autora pod dirigentskim vođstvom profesorice Darinke Matić Marović.

Nakon osnovnih studija nastavlja saradnju sa pomenutim orkestrom te učestvuje u izvođenju opere V. A. Mocarta “Bastien i Bastienne” u Narodnom pozorištu Republike Srpske, kao i u izvedbi Mocartovog vokalno-instrumentalnog djela “Rekvijem” na manifestaciji Kotor Art u Crnoj Gori. U realizaciji operete K. Orfa “Orfej u podzemlju” učestvuje pod dirigentskom palicom Branke Radošević Mitrović.

Pored orkestra Akademije umjetnosti, ostvaruje saradnju sa Banjalučkom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom Narodnog pozorišta Republike Srpske i sastavom Rok Simfonija. Sa pomenutim orkestrima nastupala je u Bosni i Hercegovini, Srbiji i Crnoj Gori, te učestvovala na manifestacijama: Svetosavska akademija, Svečana akademija povodom Dana Republike, Dani Vlade S. Miloševića, Kotor Art, Dučićeve večeri, Šantićeve večeri poezije…

Kao član kamernog dua (violina i gitara), održala je koncerte u više gradova Republike Srpske, uključujući Laktaše, Doboj, Teslić, Banjaluku i Derventu.

Od 2003. godine zaposlena je u JU Umjetnička škola “Vlado Milošević” u Banjaluci na mjestu profesora violine, gdje se ističe izuzetnim rezultatima ostvarenim sa svojim učenicima.

Stručno se usavršavala na majstorskim kursevima kod istaknutih violinskih pedagoga i izvođača, među kojima su: Maja Jokanović, Uroš Pešić, Mateja Marinković, Stefan Milenković i Jovan Bogosavljević.

Dobitnica je više priznanja za pedagoški rad, među kojima se ističu nagrada “Đerđ Zazrović” za najperspektivnijeg pedagoga XVI Festivala gudača Stringfest u Sremskoj Mitrovici i Svetosavska nagrada Ministarstva prosvjete i kulture Republike Srpske za ostvarene izuzetne rezultate u vaspitanju i obrazovanju učenika.

Često je član žirija u disciplini violina na republičkim i međunarodnim takmičenjima.